Vrijdag 13/11 wordt de allereerste editie van de steenbergcross voor politiediensten gelopen te Erpe – Mere.  Voor mij betekent deze cross de eerste afspraak van het nieuwe seizoen. Ik heb dan ook uitgekeken naar deze cross. Als voormalig inwoner van Erpe –Mere kan ik nu starten in een wedstrijd op mijn voormalig trainingsparcours. Trainer Jan zal eveneens langskomen om te zien hoe het met mijn basisconditie gesteld is.

Voor ik naar Steenberg rijd, besluit ik nog even een deel van mijn oude trainingsparcours af te rijden met de auto. Er staat een stevige wind en op mijn netvlies zie ik terug de schemering op de straatstenen, ik voel terug mijn regenvest opbollen en hoor terug mijn passen op de straatstenen die ritmisch begeleid worden door mijn ademhaling. Ik herbeleef mijn zovele kilometers op dit parcours, de helling naar boven, spanning op de spieren. De heling naar beneden, vlotte en soepele kadans. Kippenvel, een rare gewaarwording. Ik ben terug in mijn Vlaanderenland, balancerend met de Vlaamse ardennen. Het land van patatten in stevige boerengrond, land van keuterboeren en eenvoud. Ik ben terug thuis.

En als Vlaams werkpaard zal ik ook aarden op het parcours voor werkers. Het kan niet anders dan een selectief parcours worden, Steenberg is een beest!

De cross wordt ingericht door mijn stagezone, de PZ Erpe – Mere/Lede. Het is een terugkeer naar het begin van mijn loopbaan, naar het begin van de mens die ik nu ben. Ik word als het ware nostalgisch en steeds meer krijg ik het besef dat deze nostalgie mij vandaag ook zal dragen en stuwen in de koers.

 Na de inschrijving zal blijken dat ook Jan zal starten in deze cross, als training zegt de mens. Het zal een training worden om u tegen te zeggen. Het stemt mij gelukkig tegen Jan temogen lopen. Ik heb iemand om mezelf tegen af te wegen op deze manier.

Ook Jean – Pierre Maudens, fervent loper en familielid van mij is van de partij.  De man is gehard door vele koude en gure winters. Maar is hij ook gehaaid genoeg om de Steenberg plat te walsen?

De start leidt ons 100m naar beneden om vervolgens terug naar boven te gaan en dan zijn we vertrokken voor een goeie kilometer klimwerk. Steile knikjes, gevolgd door een lang helling, afgewerkt met nog een steile winderige knik. Alstublieft! Bergaf? Dat klopt, maar dan wel in de modder, slalommend tussen de bomen.  Er is geen moment dat de concentratie mag verslappen. Zwaar was de norm, maar het parcours overstijgt de norm.

Vooraan heeft Jan postgevat in de top 3 bij de senioren. Jan bijt zich vast in het spoor van de immer sterke Ben Benhaddou. Ben zal uiteindelijk een kloof slagen die Jean  niet meer zal kunnen dichten. Het lijkt het spel Albert – Nys in lopersuitgave.

Ikzelf ken in de tweede ronde een zwaar moment bij het naderen van de top van de helling. Tijdens de afdaling tracht ik een recuperatiemoment in te lassen. Ik verlies in de tweede ronde twee plaatsen. Daardoor kom ik op plaats 6 terecht, de plaats waarop ik ook over de meet zal rollen. Jan was even eerder als 3^e binnengerold.

Een geslaagde test wat mij betreft. In vergelijking met de koplopers en trainer Jan heb ik een goede wedstrijd gelopen.  Ook Jan heeft het psychologische voordeel zijn eerste cross af te sluiten met een podium. Jan komt eraan zou ik zo zeggen!

Jean – Pierre wist zijn cross te besluiten in het midden van het pak, zeker niet slecht voor zijn allereerste! Hopelijk volgen er nog JP!

 We hopen ook volgend jaar weer van de partij te zijn op dit ongelooflijk mooie parcours! Maar nu eerst Zele op 22/11… snellere koek!

- Kevin -